Kanadyjska Organizacja Leczenia Nastroju i Lęku (CANMAT) opublikowała wcześniej wytyczne dotyczące leczenia zaburzeń dwubiegunowych w 2005 r., wraz z międzynarodowymi komentarzami i późniejszymi aktualizacjami w 2007, 2009 i 2013 r. Dwie ostatnie aktualizacje opublikowano we współpracy z Międzynarodowym Towarzystwem Zaburzeń Dwubiegunowych (ISBD). Niniejsze Wytyczne CANMAT i ISBD z 2018 roku dotyczące leczenia zaburzeń dwubiegunowych przedstawiają znaczący postęp w tej dziedzinie od czasu opublikowania ostatniego pełnego wydania w roku 2005, w tym aktualizacje dotyczące diagnostyki i postępowania, a także nowe badania nad terapiami farmakologicznymi i psychologicznymi. Postępy te przełożyły się na jasne i łatwe w stosowaniu zalecenia dotyczące leczenia pierwszego, drugiego i trzeciego rzutu, z uwzględnieniem poziomów dowodów skuteczności, wsparcia klinicznego opartego na doświadczeniu oraz konsensusowych ocen bezpieczeństwa, tolerancji i ryzyka zmiany fazy w trakcie leczenia. Nowością w tych wytycznych jest stworzenie zhierarchizowanych rankingów dla leczenia pierwszego i drugiego rzutu zalecanego w przypadku ostrej manii, ostrej depresji i leczenia podtrzymującego w Zaburzeniu Dwubiegunowym typu I. Hierarchia ta, opracowana na podstawie analizy wpływu każdego leczenia na wszystkie fazy choroby, ułatwi lekarzom podejmowanie decyzji dotyczących leczenia w oparciu o dowody naukowe. Jako leki pierwszego rzutu w ostrej manii zaleca się stosowanie litu, kwetiapiny, walproinianów, asenapiny, arypiprazolu, paliperydonu, rysperydonu i kariprazyny w monoterapii lub w skojarzeniu. Leczenie pierwszego rzutu w depresji dwubiegunowej typu I obejmuje kwetiapinę, lurazydon w połączeniu z litem lub walproinianami, lit, lamotryginę, lurazydon lub lamotryginę w leczeniu wspomagającym. Chociaż leki o udowodnionej skuteczności w ostrej fazie choroby powinny być na ogół stosowane w fazie podtrzymującej w przebiegu Zaburzenia Dwubiegunowego typu I, istnieją pewne wyjątki (np. w przypadku leków przeciwdepresyjnych). Dostępne dane sugerują, że lit, kwetiapina, walproiniany, lamotrygina, asenapina i arypiprazol w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym należy rozważyć jako leczenie pierwszego rzutu u osób rozpoczynających lub zmieniających leczenie w fazie podtrzymującej. Oprócz poruszania kwestii związanych z Zaburzeniem Dwubiegunowym typu I, wytyczne te zapewniają również przegląd i zalecenia dotyczące postępowania klinicznego w Zaburzeniu Dwubiegunowym typu II, a także porady dotyczące konkretnych grup pacjentów, takich jak kobiety na różnych etapach cyklu rozrodczego, dzieci i nastolatki oraz osoby starsze. Prowadzone są również dyskusje na temat wpływu określonych współistniejących zaburzeń psychicznych i chorób somatycznych, takich jak przyjmowanie substancji psychoaktywnych, lęk i zaburzenia metaboliczne. Na koniec przedstawiono przegląd zagadnień związanych z bezpieczeństwem i monitorowaniem. Grupy CANMAT i ISBD mają nadzieję, że wytyczne te staną się cennym narzędziem dla specjalistów na całym świecie.